Marc wilde bouwen. John wilde eerst rekenen.

Waarom twee eigenaren die anders denken geen probleem is

De een ziet binnen tien minuten drie oplossingen. De ander heeft binnen tien minuten vooral vragen: hoe vaak gebeurt het, wie doet het, hoeveel kost het, hoe vaak gaat het mis. Allebei nodig — en wat u van ons krijgt, ontstaat precies tussen die twee manieren van kijken in.

De meeste softwarebedrijven hebben dit niet. Daar zit iemand die bouwt, en de vraag of het gebouwd moest worden is nooit hardop gesteld.

Hoe dat aan tafel gaat

Er komt een vraagstuk op tafel. Iemand vertelt wat er misgaat.

Marc is dan al bezig. Hij ziet het patroon, herkent iets uit een ander vak, en heeft drie routes voor hij is uitgesproken. Dat is niet ongeduld — het is hoe hij denkt, en het is de reden dat er in gesprekken dingen boven komen die niemand had bedacht.

John stelt intussen vragen. Hoe vaak gebeurt dit precies? Wie doet het nu? Hoeveel minuten kost het per keer? Hoe vaak gaat het mis en wat kost dat dan?

Die vragen zijn vervelend op het moment dat er net een goed idee ligt. Ze zijn ook de reden dat een deel van die goede ideeën het niet haalt — en dat is winst, want een idee dat de rekensom niet doorstaat, zou u geld hebben gekost.

Wat er gebeurt als er maar één van de twee is

Alleen bouwen. Dan krijgt u wat u vroeg. Werkend, netjes opgeleverd, en soms voor een probleem dat honderd euro per jaar kostte.

Alleen rekenen. Dan komt er niets. Er is altijd wel een reden om iets nog niet te doen, en wie alleen naar de som kijkt, mist de oplossing die niemand had bedacht omdat die nergens in een berekening voorkomt.

Het werkt alleen samen, en dan in deze volgorde: eerst zien wat er kan, dan uitrekenen of het moet.

Waar het schuurt

Het zou oneerlijk zijn dit als een gelukkig huwelijk te beschrijven.

Het botst regelmatig. Marc wil beginnen; John wil eerst weten waarom. Marc vindt de vragen remmend; John vindt het enthousiasme te vroeg. Dat is geen sfeer maar een echt verschil in hoe iemand tot een besluit komt.

Wat het werkbaar maakt is dat de volgorde vastligt. Er wordt niet gebouwd voordat de vier getallen er zijn — hoe vaak, hoe lang, hoeveel mensen, hoe vaak mis. Dat is dezelfde som die op waar u begint staat, en die is niet toevallig de kern van onze werkwijze: hij komt uit deze discussie.

Wat u eraan hebt

Drie dingen, en het derde is het belangrijkste.

U krijgt te horen wanneer iets niet uit kan. Ook als dat betekent dat wij een opdracht niet doen. Zie waarom wij soms nee zeggen.

U krijgt meer dan één optie. Omdat er iemand is die er drie ziet, en iemand die ze langs dezelfde meetlat legt.

De discussie is al gevoerd voordat u hem hoeft te voeren. Wat u aan tafel krijgt, is niet het eerste idee maar het idee dat de vragen heeft overleefd. Dat scheelt u de ronde waarin u zelf moet uitzoeken of het klopt.

Waarom wij dit opschrijven

Omdat het gebruikelijk is om als bedrijf één gezicht te laten zien: wij zijn het overal over eens, wij hebben één aanpak, wij weten het.

Dat is meestal niet waar, en bij ons zeker niet. Het verschil van inzicht is hier geen ruis maar het gereedschap. Wie dat wegpoetst, houdt een brochure over.

En het is bruikbare informatie voor u. U weet nu wie u waarvoor moet bellen — en dat degene die zegt “wacht even, hoeveel is dat dan per jaar” dat niet doet om moeilijk te doen.

Wie remt er bij u?

Kijk bij uw eigen volgende idee wie de vier vragen stelt.

Is er niemand, dan bent u de bouwer én de rekenaar, en dat is de moeilijkste combinatie die er is. Dan is het de moeite waard iemand van buiten die rol te geven — al is het maar één middag per kwartaal.